Leslie Nielsen: Kariera króla parodii, rzetelnie o aktorze

2

Leslie William Nielsen (11 lutego 1926 – 28 listopada 2010) był kanadyjskim aktorem i komikiem, który przez sześć dekad swojej kariery, od lat 50. do 2010 roku, wystąpił w ponad 100 filmach fabularnych i 150 programach telewizyjnych, wcielając się w ponad 220 postaci. Jego drugie małżeństwo z Alisande Ullman zaowocowało dwójką dzieci. Zmarł w wieku 84 lat i został pochowany na cmentarzu Evergreen w Fort Lauderdale na Florydzie.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na listopad 2010 roku miał 84 lata.
• Żona/Mąż: Był żonaty czterokrotnie; ostatnią żoną była Barbaree Earl.
• Dzieci: Dwoje dzieci z drugiego małżeństwa z Alisande Ullman.
• Zawód: Aktor, komik.
• Główne osiągnięcie: Przełomowa rola w filmie „Czy leci z nami pilot?” (1980) i stworzenie ikonicznej postaci porucznika Franka Drebina w serii „Naga Broń”.

Podstawowe informacje o Leslie Nielsenie

Leslie William Nielsen, urodzony 11 lutego 1926 roku w Reginie, Saskatchewan, był kanadyjskim aktorem i komikiem, który zdobył międzynarodowe uznanie. Posiadał podwójne obywatelstwo – kanadyjskie i amerykańskie. Jego kariera, trwająca sześć dekad od 1950 do 2010 roku, obejmowała ponad 100 filmów fabularnych i 150 programów telewizyjnych, w których stworzył ponad 220 różnorodnych postaci.

Po długiej i owocnej karierze Leslie Nielsen zmarł 28 listopada 2010 roku w wieku 84 lat. Został pochowany na cmentarzu Evergreen w Fort Lauderdale na Florydzie, gdzie mieszkał przez ostatnie lata życia. Jego wkład w rozwój kina, zwłaszcza w gatunku komedii, jest nieoceniony i na stałe zapisał się w historii kinematografii.

Wykształcenie i początki drogi aktorskiej

Droga Leslie Nielsena do sławy aktorskiej była poprzedzona solidnym przygotowaniem edukacyjnym. Swoje rzemiosło artystyczne szlifował w renomowanych instytucjach, rozpoczynając od Lorne Greene Academy of Radio Arts w Toronto. Następnie, dzięki stypendium, kontynuował naukę w Neighborhood Playhouse School of the Theatre w Nowym Jorku, gdzie pogłębiał wiedzę o teatrze i muzyce, uczęszczając również do słynnego Actors Studio.

Życie prywatne Leslie Nielsena

Rodzina pochodzenia i trudne dzieciństwo

Matka Leslie Nielsena, Mabel Elizabeth (z domu Davies), była imigrantką z Walii, a ojciec, Ingvard Eversen Nielsen, pochodził z Danii i służył w Królewskiej Kanadyjskiej Policji Konnej (RCMP). Dzieciństwo aktora było naznaczone trudnymi przeżyciami, w tym przemocą fizyczną stosowaną przez ojca wobec rodziny. Te bolesne doświadczenia w domu rodzinnym wykształciły w młodym Leslie’m silną potrzebę ucieczki i poszukiwania własnej, lepszej ścieżki życiowej.

Wpływ rodziny na karierę

Rodzina Leslie Nielsena miała znaczący wpływ na jego decyzje zawodowe. Jego starszy brat, Erik Nielsen, osiągnął pozycję w kanadyjskiej polityce, pełniąc funkcje poselskie i ministerialne. Jednak pierwotną inspiracją dla młodego aktora był jego przyrodni wujek, Jean Hersholt – znany aktor radiowy i filmowy. Widząc prestiż i uznanie, jakim cieszył się wujek, Leslie poczuł impuls do spróbowania swoich sił w aktorstwie, mimo początkowych obaw o możliwość uwierzenia w ich pokrewieństwo.

Małżeństwa i związki

Życie osobiste Leslie Nielsena było burzliwe, o czym świadczy fakt, że był żonaty czterokrotnie. Jego pierwszą żoną była Monica Boyar (1950–1956). Kolejnym etapem było małżeństwo z Alisande Ullman (1958–1973). Następnie Nielsen poślubił Brooks Oliver (1981–1983). Ostatnią żoną aktora była Barbaree Earl, z którą związał się w 2001 roku i pozostał w związku aż do śmierci.

Potomstwo

Owocem drugiego małżeństwa Leslie Nielsena z Alisande Ullman było dwoje dzieci. Ich narodziny stanowiły ważny element jego życia rodzinnego, szczególnie w okresie, gdy jego kariera zawodowa nabierała tempa i przynosiła mu coraz większe sukcesy. Rodzina była dla niego istotnym fundamentem, zwłaszcza w kontekście jego licznych podróży i zobowiązań zawodowych.

Kariera zawodowa Leslie Nielsena

Początki w „Złotej Erze Telewizji”

Kariera Leslie Nielsena nabrała tempa w 1950 roku, w okresie dynamicznego rozwoju amerykańskiej telewizji, zwanego „Złotą Erą Telewizji”. W ciągu jednego roku wystąpił w aż 46 programach telewizyjnych na żywo. Jego debiutancki występ miał miejsce w serialu „Studio One”, gdzie zagrał u boku Charltona Hestona. Za tę rolę otrzymał 75 dolarów, co stanowiło skromny początek jego długiej i owocnej ścieżki zawodowej.

Debiut filmowy i kontrakt z MGM

Na wielkim ekranie Leslie Nielsen zadebiutował w 1956 roku w musicalu „The Vagabond King” w reżyserii Michaela Curtiza. Mimo iż film okazał się porażką, rola ta okazała się kluczowa, otwierając mu drogę do przesłuchania do filmu science fiction „Zakazana Planeta” (Forbidden Planet) i zapewniając długoterminowy kontrakt z wytwórnią Metro-Goldwyn-Mayer (MGM). Ten kontrakt stanowił solidną podstawę dla dalszego rozwoju jego kariery filmowej.

Status aktora dramatycznego

Przez pierwsze dekady swojej kariery Leslie Nielsen był powszechnie postrzegany jako przystojny amant i utalentowany aktor dramatyczny. W filmie „Zakazana Planeta” (1956) wcielił się w dowódcę statku kosmicznego, prezentując stabilność i powagę. Następnie, w katastroficznym filmie „Tragedia Posejdona” (1972), zagrał kapitana tonącego liniowca, co dodatkowo potwierdziło jego umiejętności w kreowaniu postaci o dramatycznym charakterze.

Przełom komediowy w „Czy leci z nami pilot?”

Rok 1980 okazał się punktem zwrotnym w karierze Leslie Nielsena. Trio twórców ZAZ (Jim Abrahams, David Zucker i Jerry Zucker) obsadziło go w roli doktora Rumacka w filmie „Czy leci z nami pilot?” (Airplane!). Jego śmiertelnie poważna interpretacja absurdalnych kwestii dialogowych, w tym kultowej riposty „I am serious. And don’t call me Shirley”, stworzyła nowy, innowacyjny typ komedii oparty na stylu „deadpan” (z kamienną twarzą). Ta rola całkowicie odmieniła jego wizerunek w oczach publiczności i krytyków, otwierając nowy rozdział w jego karierze.

Ikoniczna postać Franka Drebina

Kolejnym kamieniem milowym w karierze Leslie Nielsena było wcielenie się w postać porucznika Franka Drebina. W 1982 roku zagrał tę rolę w serialu telewizyjnym „Police Squad!”. Mimo iż serial został anulowany po sześciu odcinkach, stał się podstawą dla kinowego hitu. W 1988 roku na ekrany kin wszedł film „Naga Broń” (The Naked Gun: From the Files of Police Squad!), który okazał się ogromnym sukcesem kasowym, zarabiając ponad 78 milionów dolarów. Sukces ten zaowocował powstaniem dwóch udanych sequeli, które utrwaliły postać Franka Drebina jako jedną z najbardziej rozpoznawalnych w historii komedii.

Późniejsze parodie

Po ogromnym sukcesie serii „Naga Broń”, Leslie Nielsen stał się niekwestionowaną twarzą gatunku parodii filmowej. Jego charakterystyczny styl gry, polegający na zachowaniu powagi w najbardziej absurdalnych sytuacjach, idealnie wpisywał się w konwencję filmów wyśmiewających popularne gatunki i tropy filmowe. Aktor wystąpił w wielu produkcjach tego typu, w tym w „Szklanką po łapkach” (Repossessed), „Ściśnięty” (The Scary Movie), „2001: Odyseja komiczna” (2001: A Space Travesty), a także w trzeciej i czwartej części serii „Straszny film” (Scary Movie 3 i Scary Movie 4). Jego obecność w tych filmach gwarantowała dawkę humoru i specyficznego, nielsonowskiego dowcipu.

Nagrody i osiągnięcia Leslie Nielsena

Wyróżnienia państwowe i branżowe

Leslie Nielsen, jako wybitny przedstawiciel kanadyjskiej sztuki aktorskiej, doczekał się licznych wyróżnień. W 2002 roku został mianowany Oficerem Orderu Kanady (OC). Jego zasługi dla przemysłu filmowego zostały również upamiętnione poprzez przyznanie mu własnych gwiazd na prestiżowych alejach sław. Jedna z nich znajduje się na Hollywood Walk of Fame przy 6541 Hollywood Blvd, a druga na Canada’s Walk of Fame w Toronto, podkreślając jego znaczenie zarówno dla amerykańskiej, jak i kanadyjskiej kultury.

Warto wiedzieć: W 2002 roku Leslie Nielsen został uhonorowany tytułem Oficera Orderu Kanady (OC), co jest jednym z najwyższych odznaczeń państwowych w tym kraju.

Uznanie krytyków

Choć Leslie Nielsen stał się ikoną komedii, jego talent aktorski był doceniany również przez krytyków. Za swoją rolę w serialu „Police Squad!” otrzymał nominację do prestiżowej nagrody Emmy, co świadczy o jego mistrzostwie w kreowaniu postaci, nawet tych przeznaczonych do wywoływania śmiechu. Słynny krytyk filmowy Roger Ebert nazwał go „Olivierem parodii”, porównując go do jednego z najwybitniejszych aktorów dramatycznych wszech czasów. Ebert docenił unikalną zdolność Nielsena do zachowania nienagannej powagi i autentyczności nawet w najbardziej niedorzecznych i absurdalnych sytuacjach, co było jego znakiem rozpoznawczym.

Służba wojskowa

Służba w lotnictwie podczas II wojny światowej

Zanim Leslie Nielsen rozpoczął karierę aktorską, zaciągnął się do wojska. W 1943 roku, mając 17 lat, wstąpił do Royal Canadian Air Force (RCAF). Przeszedł szkolenie jako strzelec pokładowy. Ze względu na wiek i etap II wojny światowej, Nielsen nigdy nie został wysłany do walki poza granicami Kanady, jednak jego doświadczenie wojskowe z pewnością ukształtowało jego charakter i dyscyplinę.

Zdrowie Leslie Nielsena

Problemy ze słuchem

Przez znaczną część życia Leslie Nielsen zmagał się z poważnymi problemami ze słuchem, będąc prawnie głuchym od młodości. Konieczność noszenia aparatów słuchowych była jego nieodłącznym towarzyszem przez niemal całą karierę zawodową. Mimo tej bariery, udało mu się osiągnąć światowy sukces, co świadczy o jego niezwykłej determinacji i sile woli.

Przyczyna śmierci

Leslie Nielsen zmarł 28 listopada 2010 roku w szpitalu w Fort Lauderdale na Florydzie. Przyczyną jego śmierci były powikłania po zapaleniu płuc. Aktor odszedł spokojnie, we śnie, w otoczeniu najbliższej rodziny i przyjaciół, mając 84 lata. Jego śmierć była znaczącą stratą dla świata kina i komedii, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo filmowe.

Ciekawostki z życia Leslie Nielsena

Praca w radiu

Zanim Leslie Nielsen na dobre wkroczył w świat aktorstwa, po zakończeniu służby wojskowej pracował krótko jako disc jockey w stacji radiowej w Calgary w prowincji Alberta. To doświadczenie z pewnością przyczyniło się do jego rozwoju w zakresie dykcji i prezencji, które później wykorzystał na ekranie.

Niedoszła rola w „Ben-Hurze”

W 1959 roku Leslie Nielsen brał udział w obsadzaniu ról do filmu „Ben-Hur”. Aktor przeszedł casting do roli Messali, jednego z kluczowych antagonistów. Ostatecznie jednak rolę tę otrzymał Stephen Boyd. Ta decyzja obsadowa była na tyle znacząca, że przyczyniła się do podjęcia przez Nielsena decyzji o opuszczeniu wytwórni MGM i poszukiwaniu nowych ścieżek kariery.

Współpraca z Disneyem

W latach 1959–1961 Leslie Nielsen wcielił się w główną rolę Francisa Mariona w miniserialu Disneya „The Swamp Fox”. Aktor bardzo cenił tę pracę ze względu na wysokie budżety produkcji, autentyczne kostiumy oraz możliwość kręcenia w plenerach, co stanowiło odświeżającą odmianę od typowych planów studyjnych.

Występy w wrestlingu

Latem 1994 roku Leslie Nielsen dał się poznać z nietypowej strony, pojawiając się w programie WWF „Monday Night Raw”. Wcielając się ponownie w postać porucznika Franka Drebina, próbował wraz z aktorem George’em Kennedym rozwiązać zagadkę zniknięcia popularnego wrestlera Undertakera. Ten epizod stanowił dowód na jego wszechstronność i chęć eksperymentowania z różnymi formami rozrywki.

Poczucie humoru na planie

Leslie Nielsen był znany ze swojego znakomitego poczucia humoru, które potrafił wykorzystać nawet w stresujących sytuacjach na planie filmowym. Aktor często nosił przy sobie urządzenie wydające dźwięki imitujące gazy (hand-held fart machine). Używał go do rozładowywania atmosfery i robienia żartów kolegom z planu oraz dziennikarzom, co świadczyło o jego dystansie do siebie i umiejętności tworzenia przyjaznej atmosfery pracy.

Chronologia kariery Leslie Nielsena

Kluczowe lata i wydarzenia

• 1950: Debiut telewizyjny w „Studio One”.
• 1956: Debiut filmowy w „The Vagabond King”, następnie rola w „Zakazanej Planecie” i kontrakt z MGM.
• 1972: Rola kapitana w filmie „Tragedia Posejdona”.
• 1980: Punkt zwrotny w karierze – rola dr. Rumacka w „Czy leci z nami pilot?”.
• 1982: Początek pracy nad postacią Franka Drebina w serialu „Police Squad!”.
• 1988: Premiera kinowego hitu „Naga Broń”.
• 1991, 1994: Premiery sequeli „Nagiej Broni”.
• 1990s – 2000s: Liczne role w filmach parodystycznych, m.in. „Szklanką po łapkach”, „Straszny film 3 i 4”.
• 2002: Mianowanie Oficerem Orderu Kanady.
• 2010: Śmierć aktora.

Nagrody i Wyróżnienia Leslie Nielsena

Leslie Nielsen, niezapomniany aktor komediowy i dramatyczny, na zawsze zapisał się w historii kina dzięki swojemu niezwykłemu talentowi i umiejętności rozśmieszania publiczności. Jego droga od poważnych ról do mistrzostwa w parodii pokazuje niezwykłą wszechstronność i odwagę w podejmowaniu nowych wyzwań artystycznych. Nielsen udowodnił, że prawdziwy talent i determinacja potrafią pokonać wszelkie przeszkody, w tym problemy ze słuchem, inspirując nas do podążania za własnymi marzeniami.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Leslie_Nielsen