Dolores Hart: od gwiazdy Hollywood Elvisa do służby Bogu

2

Dolores Hart, urodzona jako Dolores Hicks 20 października 1938 roku w Chicago, to postać o niezwykłej ścieżce życiowej. Jako młoda amerykańska aktorka zdobyła rozpoznawalność w latach 50. i na początku 60. XX wieku, występując u boku takich ikon jak Elvis Presley. Jednak w wieku zaledwie 24 lat, w szczycie swojej kariery, podjęła zaskakującą decyzję o porzuceniu blichtru Hollywood i wstąpieniu do zakonu klauzurowego. Obecnie, mając 85 lat, jest zakonnicą rzymskokatolicką z Zakonu Świętego Benedykta, a jej droga od gwiazdy filmowej do życia w klasztorze stanowi fascynujący przykład radykalnego wyboru życiowego, inspirowanego głębokim powołaniem.

Jako jedyne dziecko Berta i Harriett Hicks, Dolores wychowała się w rodzinie o znaczących powiązaniach z branżą rozrywkową. Jej wujkiem był słynny tenor i aktor Mario Lanza, a dziadek pracował jako kinooperator, którego pasja do kina stała się dla niej inspiracją do podjęcia kariery aktorskiej. Ważnym momentem w jej wczesnym życiu była konwersja na rzymski katolicyzm w wieku 10 lat. Zanim jednak całkowicie poświęciła się duchowości, przez wiele lat była związana z architektem Donem Robinsonem, z którym nawet się zaręczyła. Mimo zerwania zaręczyn tuż przed ślubem, by wstąpić do zakonu, przyjaźń z Robinsonem przetrwała do końca jego życia, stanowiąc świadectwo niezwykłej więzi.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 85 lat (na [październik 2023] ma 85 lat)
• Żona/Mąż: Brak danych (życie zakonne)
• Dzieci: Brak danych (życie zakonne)
• Zawód: Była aktorka, obecnie zakonnica
• Główne osiągnięcie: Przejście od kariery aktorskiej do życia w zakonie klauzurowym, inspirując innych swoim duchowym powołaniem.

Dane biograficzne i pochodzenie

Wczesne życie i rodzina

Dolores Hart, urodzona jako Dolores Hicks 20 października 1938 roku w Chicago, w stanie Illinois, jest postacią o niezwykłym życiorysie. Jako jedyne dziecko aktora Berta Hicksa i Harriett Hicks, dorastała w otoczeniu związanym z przemysłem rozrywkowym. Jej wujkiem, poprzez małżeństwo, był ceniony tenor i aktor Mario Lanza, a dziadek pracował jako kinooperator, którego pasja do kina stanowiła dla niej wczesną inspirację. Już w wieku 10 lat Dolores Hicks dokonała konwersji na rzymski katolicyzm, co stanowiło ważny krok w kształtowaniu jej duchowości i przyszłych wyborów.

Związki i zaręczyny

Przed podjęciem radykalnej decyzji o wstąpieniu do zakonu, Dolores Hart przez wiele lat była związana z architektem z Los Angeles, Donem Robinsonem. Para była nawet zaręczona i planowała ślub. Jednak tuż przed ceremonią Dolores zdecydowała się zerwać zaręczyny i wstąpić do klasztoru. Mimo tego niezwykłego zwrotu akcji, ona i Don Robinson utrzymali bliską przyjaźń przez całe życie. Robinson nigdy się nie ożenił i regularnie odwiedzał Dolores w opactwie w Bethlehem w stanie Connecticut, aż do swojej śmierci 29 listopada 2011 roku.

Kariera aktorska Dolores Hart

Debiut i pierwsze sukcesy

Dolores Hart zadebiutowała w filmie fabularnym w 1957 roku rolą Susan Jessup w produkcji „Loving You”, gdzie zagrała u boku samego Elvisa Presleya. Ten obiecujący początek otworzył jej drzwi do dalszych projektów w Hollywood, a ona sama szybko zdobyła uznanie jako wschodząca gwiazda. Jej urok osobisty i talent sprawiły, że stała się jedną z ulubienic publiczności młodego kina.

Współpraca z Elvisem Presleyem i przełomowe role

Jednym z najbardziej znaczących momentów w jej karierze było ponowne spotkanie z Elvisem Presleyem na planie filmowym. W 1958 roku wystąpiła u jego boku w filmie „King Creole”, grając postać Nellie, co ugruntowało jej status jednej z najbardziej obiecujących aktorek młodego pokolenia. Jej przełomową rolą była postać Merritt Andrews w kultowej komedii „Where the Boys Are” z 1960 roku, która przyniosła jej ogromną popularność i ugruntowała pozycję jako gwiazdy młodego kina.

Ostatnie występy i odejście z branży

Ostatnią rolą filmową Dolores Hart była postać Donny Stuart w filmie „Come Fly with Me” z 1963 roku. Niedługo potem, tuż przed odejściem z zawodu, pojawiła się również w serialu „The Virginian”, wcielając się w rolę katolickiej misjonarki. W 1963 roku, w wieku zaledwie 24 lat i u szczytu kariery, Dolores Hart podjęła decyzję o porzuceniu aktorstwa i wstąpieniu do zakonu klauzurowego.

Osiągnięcia i wyróżnienia

Sukcesy teatralne

Dolores Hart wykazała się wszechstronnością aktorską, odnosząc znaczący sukces również na deskach nowojorskiego Broadwayu. W 1959 roku za rolę w sztuce „The Pleasure of His Company” zdobyła prestiżową nagrodę Theatre World Award. Za ten sam występ otrzymała również nominację do nagrody Tony w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa (Best Featured Actress), co świadczy o wysokim uznaniu jej talentu przez środowisko teatralne.

Członkostwo w akademiach filmowych

Mimo życia w klasztorze, Dolores Hart pozostała aktywnym członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Jej członkostwo pozwala jej nadal brać udział w głosowaniach nad przyznawaniem Oscarów, co jest niezwykłym przykładem utrzymywania kontaktu ze światem filmu, z którego się wycofała.

Życie zakonne

Decyzja o wstąpieniu do zakonu i powołanie

Decyzja o porzuceniu kariery aktorskiej i wstąpieniu do zakonu była dla wielu szokiem, ale dla Dolores Hart stanowiła świadomy wybór drogi duchowej. Kluczowym momentem, który mógł zainspirować ją do pójścia drogą zakonną, było spotkanie z papieżem Janem XXIII w Rzymie w 1961 roku, podczas kręcenia filmu „Francis of Assisi”, w którym wcieliła się w postać św. Klary. Jak sama wspominała, podczas promocyjnej podróży do Nowego Jorku po prostu wsiadła w samochód i pojechała do opactwa, mając ze sobą jedynie bilet w jedną stronę. W 1963 roku wstąpiła do Abbey of Regina Laudis w Bethlehem w stanie Connecticut, całkowicie poświęcając się regule św. Benedykta.

Życie w klasztorze i śluby wieczyste

Po wstąpieniu do Abbey of Regina Laudis, Dolores Hart w pełni oddała się życiu zakonnemu. W 1970 roku złożyła śluby wieczyste, formalnie stając się zakonnicą. Reguła benedyktyńska, którą przyjęła, obejmuje m.in. codzienne, ośmiokrotne śpiewanie chorałów w języku łacińskim. Jej życie w klasztorze jest przykładem poświęcenia i głębokiej wiary, stanowiąc kontrast do świata filmu, który opuściła, ale który nadal ją inspirował.

Pełnione funkcje i przywództwo

Zaangażowanie w życie zakonne zostało docenione przez jej współsiostry. W 2001 roku została mianowana przeoryszą (prioress) klasztoru Regina Laudis, pełniąc tę ważną funkcję przez 14 lat, do roku 2015. Jako siostra przełożona, z powodzeniem kierowała wspólnotą, dbając o jej duchowy rozwój i codzienne funkcjonowanie. Jej przywództwo było wyrazem zaufania i szacunku, jakim darzyły ją inne zakonnice.

Działalność społeczna i filantropijna

Wsparcie dla programów artystycznych i duchowych

Po wstąpieniu do zakonu, Dolores Hart nie zerwała całkowicie z światem sztuki i kultury. Wykorzystała swoją dawną sławę i kontakty z branży rozrywkowej, aby rozwijać klasztorny program artystyczny. Szczególnie zaangażowała się w budowę otwartego teatru na terenie opactwa Abbey of Regina Laudis w Bethlehem, który cieszył się wsparciem finansowym jej przyjaciół z branży filmowej. Teatr ten miał służyć nie tylko celom artystycznym klasztoru, ale także pomagać młodym ludziom odnaleźć powołanie w Chrystusie.

Aktywność publiczna w walce o zdrowie

W kwietniu 2006 roku, mimo życia w klauzurze, Dolores Hart wystąpiła przed komisją Kongresu w Waszyngtonie. Jej celem było zeznanie na temat potrzeby zwiększenia nakładów na badania nad idiopatyczną neuropatią obwodową – chorobą neurologiczną, na którą sama cierpi. To publiczne wystąpienie było dowodem jej zaangażowania w sprawy społeczne i chęci wykorzystania swojego głosu dla dobra innych, nawet jeśli wymagało to naruszenia spokoju życia zakonnego.

Zdrowie i wyzwania

Schorzenie i jego konsekwencje

Dolores Hart cierpi na idiopatyczną neuropatię obwodową. Jest to bolesne i upośledzające schorzenie neurologiczne, które wpływa na jej codzienne funkcjonowanie. Choroba ta stanowi poważne wyzwanie, ale jednocześnie stała się powodem jej powrotu do życia publicznego w celach edukacyjnych. Poprzez swoje wystąpienia chce podnosić świadomość na temat tej przypadłości i mobilizować do dalszych badań w tej dziedzinie.

Powrót do życia publicznego w celach edukacyjnych

Choć życie zakonne zazwyczaj wiąże się z wycofaniem ze świata, choroba skłoniła ją do aktywnego działania w sferze publicznej. Jej powrót do życia publicznego, choć motywowany zdrowiem i potrzebą edukacji, pokazuje jej siłę charakteru i determinację w działaniu na rzecz innych.

Inne projekty i publikacje

Autobiografia i film dokumentalny

W 2013 roku Dolores Hart podzieliła się swoją niezwykłą historią życia, publikując autobiografię zatytułowaną „The Ear of the Heart: An Actress’ Journey from Hollywood to Holy Vows”. Książka ta stanowi szczegółowe świadectwo jej drogi od sławy filmowej do życia zakonnego, opisując jej wewnętrzne zmagania, wybory i duchowe doświadczenia. Niezwykła transformacja życiowa stała się również inspiracją dla twórców filmowych. W 2011 roku HBO wyprodukowało film dokumentalny „God is the Bigger Elvis”, który opowiada o jej przemianie i życiu w klasztorze, zdobywając uznanie krytyków i widzów.

Powrót na czerwony dywan

W 2012 roku, po 53 latach przerwy, Dolores Hart ponownie pojawiła się na czerwonym dywanie podczas gali rozdania Oscarów. Jej obecność była związana z promocją nominowanego do nagrody filmu dokumentalnego o jej życiu, „God is the Bigger Elvis”. Był to symboliczny powrót do świata, który opuściła, ale tym razem w innej roli – jako osoba, której życie stało się inspiracją dla sztuki filmowej.

Ciekawostki

Szczodrość przy odejściu z Hollywood

Kiedy decydowała się opuszczać Hollywood, aby wstąpić do zakonu, wykazała się niezwykłą szczodrością. Oddała niemal cały swój majątek, w tym biżuterię i torebki, córkom aktora Karla Maldena, mówiąc im, by wzięły, co chcą, ponieważ ona sama odchodziła „za głosem serca”. Ten gest symbolizuje jej całkowite oddanie się nowej drodze życiowej, bez przywiązywania się do materialnych dóbr.

Sztuka i duchowość

Podczas kręcenia filmu „Francis of Assisi” w 1961 roku, gdzie wcielała się w rolę św. Klary, Dolores Hart wykonała szkic posągu św. Franciszka. Ten akt twórczy, wykonany w czasie, gdy jeszcze była aktywną aktorką, można interpretować jako wczesny sygnał jej rosnącego zainteresowania duchowością i życiem świętych.

Kluczowe momenty w życiu

• 1938: Urodziny Dolores Hicks w Chicago.
• 1948: Konwersja na rzymski katolicyzm w wieku 10 lat.
• 1957: Debiut filmowy w „Loving You” u boku Elvisa Presleya.
• 1959: Nagroda Theatre World Award za rolę w sztuce „The Pleasure of His Company”.
• 1960: Główna rola w kultowej komedii „Where the Boys Are”.
• 1961: Spotkanie z papieżem Janem XXIII podczas kręcenia filmu „Francis of Assisi”.
• 1963: Porzucenie aktorstwa i wstąpienie do Abbey of Regina Laudis.
• 1970: Złożenie ślubów wieczystych.
• 2001: Mianowanie przeoryszą klasztoru Regina Laudis.
• 2006: Wystąpienie przed komisją Kongresu ws. idiopatycznej neuropatii obwodowej.
• 2011: Premiera filmu dokumentalnego HBO „God is the Bigger Elvis”.
• 2012: Powrót na czerwony dywan podczas gali rozdania Oscarów.
• 2013: Publikacja autobiografii „The Ear of the Heart: An Actress’ Journey from Hollywood to Holy Vows”.
• 2015: Zakończenie kadencji przeoryszy.

Filmografia

• Loving You (1957)
• King Creole (1958)
• Where the Boys Are (1960)
• Francis of Assisi (1961)
• Come Fly with Me (1963)
• The Virginian (serial TV, 1963)

Nagrody i nominacje

Historia Dolores Hart jest niezwykłym świadectwem odwagi w podążaniu za głosem powołania. Jej życie, które przeszło od blasku Hollywood do spokoju życia zakonnego, stanowi inspirację dla wielu, pokazując, że prawdziwe spełnienie można odnaleźć w najbardziej nieoczekiwanych miejscach, kierując się głęboką wiarą i osobistymi wartościami.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Dolores_Hart